Irailaren 21ean Hernio mendira igo gara ikastolako kide batzuk.
Polita da, eta zaila gaur egun, guraso eta seme-alabak elkarrekin dendarik ez dagoen leku batean ibiltzea; dena den, erroskila eta bestelako gozagarri batzuk ere dastatu genituen.
Bidean gora 
Errezil, Herniorako bidetik ikusita.
Aitzakiarik gabeko eguraldia, giro jendetsu eta animosoa, ogitarteko preziatua, aire euskalduna... zer gehiago baikortasuna sentitzeko.
Hernioko gailurretik ikuspegia (1.070 m.)
Polita da, eta zaila gaur egun, guraso eta seme-alabak elkarrekin dendarik ez dagoen leku batean ibiltzea; dena den, erroskila eta bestelako gozagarri batzuk ere dastatu genituen.
Bidean gora Errezil, Herniorako bidetik ikusita. 
Aitzakiarik gabeko eguraldia, giro jendetsu eta animosoa, ogitarteko preziatua, aire euskalduna... zer gehiago baikortasuna sentitzeko.
Zelatun zelaietan erromeria eta ....
.... bazkaria
Arantxak ere, bertan ospatu zuen bere... ez dakigun zenbatgarren... urtebetetzea.
ZORIONAK!!!
Egia da, Hernio urrun dago, bai, baina zenbat aldiz ibili ote gara urrunago eta leku txepelagoetan?
